The almost blind painter is waiting again

BlindPainterII

Na enkele weken van optimisme zijn we terug bij af. Het begon met de krant, steeds zoeken voor de juiste houding, juiste afstand, juiste invalshoek …erg vermoeiend! Na verloop van tijd toch naar de optieker want slechte bril. Maar het lag niet aan de bril maar aan de ogen. Ik probeerde een afspraak met een andere oogarts, na onjuiste informatie over verschillende oogzaken en betalingen. Ten vroegste januari 2019 een mogelijkheid tot consultatie!!! Dan maar via het hospitaal. Ook ben ik nog eens bij mijn vriend Jan Min op schriftelijk consultatie geweest en hij suste me. Waarschijnlijk nastaar?!? D.w.z.Enkele maanden tot jaren na een cataractoperatie kan zich nastaar ontwikkelen. U ziet geleidelijk aan steeds waziger alsof de cataract terugkomt. De kunstlens  zit  in  het  oorspronkelijke  lenszakje  waar  uw  oude, troebele lens in zat. Dit zakje kan troebel worden door achtergebleven cellen die gaan toenemen en de achterwand van het lenszakje bedekken. Dit noemen we nastaar.En een groot deel van de mensen die aan cataract worden geopereerd, krijgt na maanden tot jaren na de oorspronkelijke cataractbehandeling nastaar. Nastaar is snel, veilig en pijnloos te behandelen. Tot daar de uitleg. Gisteren begaf ik me naar een plotseling vrij gekomen afspraak bij de oogarts, ik heb toch nog eventjes 135 minuten moeten wachten, en dan volgde het verdikt: ja er is aan beide ogen littekenweefsel van de cataractoperatie, dus nastaar, dat we moeten weglaseren. In het hospitaal is geen laser aanwezig anders deed ze het dadelijk. Ik tracht je er ergens tussen te duwen zegt een erg attente oogarts. Ik vroeg op wat spoed want ik zou voor mijn tentoonstelling in december toch nog graag enkele nieuwe werken schilderen. Liefst in aquarel want de braille techniek heb ik nog steeds niet onder controle. Vandaag de verlossende telefoon. Op 26 juni gaat men mijn beide ogen laseren. Ik ben eens benieuwd. Ik heb, zoals ik net liet weten, nog enkele werken in mijn brein klaarzitten maar ik moet ze wel nog maken en dat is nu juist het probleem…dat gaat niet met deze ogen. Maar volgens een welbepaalde buitenlandse vriendin mag ik over al deze zaken niet klagen, ze zegt dat ik de indruk geef van een een mislukte, teleurgestelde kunstenaar. Maar in mijn ogen geeft deze Tejo niet die indruk, maar ja hij ziet slecht. Dus noch nie alles is noa de wuppen …tis ien en al een grout fiejest.

Advertenties

We moeten niet wanhopen.

Everyone gets the cigar he deserves

Wanneer een werk klaar is en ik plaats het in mijn berging bij de rest andere werken die ik in mijn loopbaan al maakte en niet verkocht krijg ik soms rare gedachten. Waarom doe ik dit toch, kan ik mijn aandacht, werklust, ideeën en geld niet beter besteden. Heeft het allemaal zin? Een ding is zeker ik deed het erg graag en doe het nog steeds erg graag. Ik heb er plezier in om steeds maar nieuwe en originele invalshoeken te bedenken voor mijn portretten en zelfportretten. Maar anderzijds, je krijgt toch zo weinig aandacht. Als schilder moet je op televisie of radio komen. Wanneer zo iemand een zucht laat is er aandacht en mag hij de zucht uitgebreid komen uitleggen en verder blazen. En als ik dan plots dat verhaal van Michaelina Wautier (1604–1689) hoor en lees dan weet ik, ik moet niet wanhopen want zelfs na 400 jaar komt kwaliteit boven. Als je het werk van die Michaelina bekijkt is het toch onbegrijpelijk dat dit zo lang ongekend is gebleven. Zoiets geeft de burger moed. Dat geeft kracht en moed om door te gaan. Maar als ik zo’n Jan dekok hoort blazen bij de Afspraak of bij Van Gils & gasten dan hoop ik maar dat hij  binnen 400 jaar niet de nieuwe Wautier zal worden, neen dat zal niet daar ben ik nu eens heel zeker van. Trouwens vezelplaten gaan niet zo lang mee. Maar één ding kan je zeker weten hij is zeer, zeer vol van zichzelf en 100% overtuigd dat hij de grootste is. Hij zegt het zelf ik ben zeer talentvol. Hoe komt zo iemand aan zoveel aandacht en ondersteuning. Ik kan dus alleen maar blijven werken en doen wat ik graag doe en het is trouwens het enige dat ik kan.  Alleen moet je, je er kunnen bij neerleggen dat een gewone schilder niets vermag tegenover een BV die ook met verf en penselen bezig is. En zou dan tog alles noa de wuppen zen.