Klaar om te gaan leveren…

XPandKlaar

Mijn 337ste werk “Expand in the X-pand “is klaar om te gaan leveren. In de praktijk komt er dat op neer om het in mijn steeds kleiner wordende atelier te plaatsen bij al die anderen die er staan te wachten op liefhebbers. Ik ben enkele jaren geleden eens begonnen met een inventaris op te maken van mijn oeuvre. Tenminste wat er mij te binnen schoot. Ik kan er gemakkelijk 217 naast zitten, want jeugdwerken, schoolwerk en eerste werken na mijn begin periode staan er niet op. Wist ik veel toen…wist ik dat ik zolang en gedreven met mijn “hobby” zou bezig zijn… wist ik dat ik werken zou verkopen aan de Belgische staat, Vlaamse gemeenschap, provincie Limburg en tal van verzamelaars. Neen, ik schilderde omdat ik dat graag deed en door mijn contacten met andere schilders op school begon ik met mijn werken mee te doen aan wedstrijden, waar zij ook aan deelnamen en begon ik prijzen en vermeldingen te verzamelen. En nu zit ik hier met een hele hoop “kunstwerken”. Mijn vrouw zegt zoek er maar een oplossing voor, want je bent nu 75 en wat gaat daar later mee gebeuren??? Schenk ze aan iemand, doe ze naar de Kringloop of het stort op. En het is niet omdat ze mijn werk niet kan appreciëren  maar om van de rompslomp later af te zijn. Ik schilder graag en het is erg fijn om steeds nieuwe dingen uit te denken en dat te schilderen, maar deze werken nemen steeds meer ruimte in beslag. Het is reeds een heuse stapeling. Ja, en dan denk ik mot ik daarom stoppen met mijn “hobby”? Ik steek die dan ook nog eens allemaal in een lijst. Want hier moest maar eens een geïnteresseerde verzamelaar, koper of kunstvriend opduiken. Hij moet mijn werk zo kunnen meenemen, kant en klaar. Hij moet alleen nog voor een nageltje zorgen om het aan te hangen. Mooi toch, niet? De lijst met mijn werken is niet volledig dat kan ook niet, gezien de tijd en de gaten in mijn geheugen. Ik dacht vroeger dat ik dat allemaal kon onthouden, welk werk wie kocht en waar het hing, hoe de titel was en het formaat. Helaas er zijn gaten gekomen, grote gaten.’t Es al na(or) de wuppe. Doe tog mo voert !

Expandinthe X-PandMG

Advertenties

For the show in X-Pand?

Ex XPand

We zouden een kleine maand tentoonstellen in het X-Pand in Beringen. Iedereen zou een werk maken dat daar aan de wanden zijn primeur zou beleven. Ik vatte het plan op om mijn werk “Expand in the X-pand” daar voor het eerst te tonen. Ik weet niet wat er allemaal door de lucht zweeft in Beringen maar die maand bestaat plots slechts uit 2 dagen en juist dan ben ik met een groep aquarellisten als leider (in de voorbereiding vaak “lijder”) van de Belgische delegatie in Italië, Fabriano dus. België is één van de 65 landen die er deelnemen en wij hebben daar 22 werken hangen en nog eens 7 alleen in de catalogus. In het totaal zijn daar duizend aquarellen te bekijken. Mijn werk dat daar te zien zal zijn is “Se non vedi niente c’é molto da guardare” dat ik hier ook plaats.  Ik moet dus de Kunstroute die op bezoek gaat bij kunstenaars links laten liggen. Ik weet niet wat er allemaal hier in de lucht hangt maar met een grote groep artiesten werken is niet gemakkelijk en is dat de reden waarom 32 plots 2 is geworden? Maar ik werk gewoon verder, mijn werk is ondanks speciaal voor het XPand toch universeel genoeg om eender waar te kunnen pronken en men kan er overal van genieten. Ik ben wat uit mijn concentratie door allerlei zaken, oa nog steeds maar weer bezoeken aan dokters voor allerlei ouderdomskwaaltjes en de gevolgen daarvan. Dus oplossingen zoeken voor de kwaaltjes. Nooit kan je dat vlug oplossen, afspraken maken en rond kijken waar je best en goedkoopst kan geholpen worden. Erg grote en zware verliezen bij goede vrienden zet je ook niet zomaar naast je neer. Toch trachten te blijven focussen op je werk, je passie of zeg ik maar je hobby. Passie, dat woord, mag je als kunstenaar niet meer gebruiken daar dit al veel te dikwijls misbruikt is door jan en alleman. Maar goed ik blijf mijn portretjes maar verven daar ik onvoldoende geschoold ben om poesjes of bloempjes te kunnen schilderen.’t Es nog al nie na(or) de wuppe. Doe mo voert !SeNonVediNiente met naam

De gezichtenpagina is ideaal voor moddergevechten.

FacebookpaginaTejo Van den Broeck

Ik heb de kwalijke gewoonte om op mijn blog mijn gedacht te schrijven  en meestal krijg ik wel is waar niet erg veel, maar wel leuke en fijne reacties. Een enkele keer ook eens iets wat minder fraai is. Ik kan daar niet goed tegen en ben daar wat van aangedaan. Wat ik schrijf is steeds met de beste bedoelingen en nooit om iemand te kwetsen en zeker schrijf ik nooit over personen met naam en toenaam. maar blijkbaar mag je op Facebook gewoon beginnen uitmaken en ruzie maken. Dan is het voor mij gedaan. In het begin antwoordde ik nog vriendelijk en gaf meer uitleg maar dat maakte het nog erger. Ik kreeg de modder met de emmer op mijn kop en het kwam ook steeds uit dezelfde hoek. Ik dacht toch dat ik niemand beledigde, uitschold of andere onaangename handelingen verrichtte ten opzichte van deze personen.  Ik wil dit maar even meegeven als uitleg voor mijn laatste blogs. Maar ik ben aan een werk bezig om tijdens mijn afwezigheid in het X-pand te hangen. Amanda is daar samen met haar man iets uit de grond aan het stampen en ik neem aan dat ook zij met dit soort onzin te maken hebben. Want doe je iets, er zijn er steeds die de zon niet graag zien schijnen in iemands vijver. En in Beringen, Limburg ja zelfs in België staat men niet steeds open voor artistieke initiatieven. Ik vecht al meer dan 50 jaar tegen de bierkaai. Heb al dikwijls mijn eigen weg moeten gaan omdat ik recht door zee ging, me niet liet ompraten, omkopen of me zelf ook niet verkocht. Je rijd dus mensen tegen hun kar en dan kom je niet vooruit maar je kan wel iedereen recht in de ogen kijken. Ik schilder nog steeds omdat ik het ontzettend graag doe, niets anders kan en dus niet rijk ben geworden van mijn kunst. Ik kan dadelijk een tentoonstelling houden want ik heb werken voor verschillende tentoonstellingen. Nu…morgen geen probleem. Je moet ze wel komen halen want ik krijg dat niet in mijn wagen. En nu ga ik verder met mijn “Expand” werk voor het X-pand. t Es nog al nie na(or) de wuppe. Doe mo voert !

XPand2

 

 

 

Horen, zien maar vooral zwijgen!

 

Zwijgenaub

Ik plaats af en toe iets op mijn blog. Iets dat me opvalt of stoort of een bedenking. Ook vertel ik soms iets en dat heeft meestal iets te maken  met mijn passie schilderen/aquarel. Zelden schrijf ik over koetjes en kalfjes of over poesjes. En als ik dan iets op mijn blog zet, kijk goed ik zeg duidelijk “MIJN BLOG”, dan krijg ik daar regelmatig problemen mee. Je moet gewoon doen, zeggen of schrijven wat iedereen doet, zegt of schrijft en dan heb je geen problemen. Maar een eigen gedacht hebben….hola, holah, holalah dat kan niet. Wat denk je wel. Zelfs op MIJN blog moet ik de mening van de meerderheid delen. Een afwijkende mening …wat denk die wel. En toch kan ik het niet laten een mening te vertolken die afwijkt en die persoonlijk is. Ik schrijf dan in eigen naam niet als lid van een kring of groep, of als redactielid of lid van een Raad van bestuur van een of andere vereniging waar ik lid van ben. Zo kreeg ik veel kritiek omdat ik stelde dat als je op doek wil schilderen je toch beter gewoon met acryl werkt. Omdat een aquarel op doek totaal anders uitziet dan een op papier? Het lijkt wel acryl en dan denk ik maak het dan toch met acryl. Heel simpel! Zonder glas… waarom? Bij verkoop zetten ze er allemaal glas voor. Het glas en de lijst is vooral bescherming, versteviging, bevestiging van papier tegen passepartout en geeft de kleuren meer diepte. Maar deze hele discussie is nutteloos en tijdverlies. Hou je bezig met sterke werken te maken, niets meer en niet minder. Dat is het belangrijkste. Ik haalde ook ooit enkele onderwerpen aan die dikwijls het imago van aquarel besmeurden.  Ook dat is in feite overbodig want het belangrijkste is niet het onderwerp maar wat je daar mee doet. Ik noemde poesjes, maar ik zag al goede werken met een poes, bloem, straat etc. ja ik zag zelfs al iemand met een portretje als onderwerp. En indien je er niet tegen kan dat ik een eigen mening heb, kijk er dan niet naar, lees het niet want er bestaat toch zoiets als een Delete-knop.  Bespaar je de ellende van te reageren. Lees het niet meer en de zaak is opgelost. Anders is alles toch nao de wuppen!