Geen faSant in eigen beringland.

InkomMuseumFabri

Dit is het werk dat in de inkomhal van het splinternieuwe International Watercolor Museum in Fabriano hangt. Ik ben er erg trots op en zeer blij dat mijn werk daar in het Museum mag pronken. Dat is een waardering die ik daar voel en die oprecht is en waar ik hier in mijn dorpje alleen maar kan van dromen. Dit is het museum van watercolor dwz waterverf. Hier in het Casino start volgende week een tentoonstelling van kunstwerken met en over water “WATERpaintings” en niemand hier in dit dorpje kan of wil het verband leggen of zien tussen watercolor/waterverf/aquarel en water. Ik vind dit zeer erg, het raakt me en ik moet het trachten achter me te laten, want het is toch maar dat. In juli en augustus zullen er wel 2 volle maanden 4 waterverfwerkjes van me in de Alden Biesen in de Euregio rond Bilzen hangen. Hier ben ik ook zeer trots en tevreden over. Ik weet niet of iedereen wel weet wat een toeloop van toeschouwers er telkens weer is in de Alden Biesen en dit is dus een heel voorrecht om ook daar te hangen. Maar zowel plaatselijk als regionaal krijg je ook in de kunstsector te maken met kleine oorlogjes, jaloezie en afgunst. Je moet veel meer kunnen en doen dan goed kunnen schilderen. Ik werk nu al 60 jaar aan een loopbaan in deze sector en heb de moed opgegeven om hier “ontdekt” te worden. Ik heb daar en dat besef ik maar al te goed enkele keren ook zelf de aanleiding toe gegeven. Door me nooit te laten omkopen of gebruiken. Om ergens in een van onze badsteden een Europese prijs te winnen moest ik de plaatselijke schepene mijn werken aan een “prijsje” geven en dan kreeg ik de belofte de volgende keer te mogen winnen. Ik wilde wel winnen maar ALLEEN als mijn werk het beste zou blijken te zijn. Ik dacht steeds dat de kwaliteiten van mijn werken wel voldoende zouden zijn en dat de kunstwereld die vroeg of laat wel zou ontdekken. Maar hier gaat niemand je werk promoten of kopen als hij daar zelf geen voordeel bij heeft. Ik heb op die tijd wel een hele korf aan verhalen over mijn halsstarrig weigeren om me te verkopen  in ruil voor….neen, het is aol naar de wuppen. Maar ik was weer ben erg blij met de ontvangst van mijn groep in Fabriano.PlaatjeMuseums-1

Museumlabelfabriano

Advertenties

Met alle Chinezen…dat hoop ik toch.

BlindPainterKlein

Op uitnodiging van de Europese Aquarel Vereniging mag het Aquarel Instituut 20 werken insturen. De Italianen kunnen er 60 insturen, de Poolse vereniging 20 en dan nog eens 100 Chinezen, samen zullen 200 werken in Shenzhen te bewonderen zijn. De keuze zal erg streng moeten zijn want er zijn 40 AIB inzendingen. Dus maar duimen. Het is het laatste werk dat ik met deze ooglenzen kan en zal maken. Ik heb en dat heb ik nu aan den lijve ondervonden cataract aan beide ogen en zal in mei onder het mes moeten om dit te verhelpen. Bij deze aquarel had ik eerst mijn handen vol daar ik nu 200% huisman/huisvrouw moet spelen en dan brachten mijn ogen me de wanhoop  nabij. Ik kan namelijk in mijn snor en baard de haartjes niet meer onderscheiden zoals ik dat steeds kon. Ik heb het telkens opzij gelegd en een andere oplossing gezocht. Mijn bril met een leesbril, met nog een andere leesbril allemaal geen resultaat. Mijn aquarel hoger gebracht was ook geen oplossing. Het enige wat bijna te doen was, was gewoon zonder bril, met mijn neus op het blad en dan nog niet alles zien. Wat een ellende. Een figuratieve schilder die blind is, hoe moet dat verder? Gelukkig zijn mijn werken voor Alden Biesen klaar en staat er na deze Chinese aquarel voorlopig niets  op mijn planning. Maar om in Fabriano van alles te gaan genieten kan ik mijn ogen nog gebruiken, maar om te schilderen moet ik enkele sabbat weken inlassen. Het werk dat je hier boven ziet is “We shall see as the blind painter” en dat was verplicht op een buiten gewoon formaat nml 30cm/50 cm. Dit is opgesteld door een NIET-schilder want die verhoudingen zijn verschrikkelijk. Zoals ik het hier laat zien is het ook dus breed en niet hoog. Wat verhouding betreft een ramp of beter de verhoudingen zijn nao de wuppen.

Rechter en partij.

RechtPart

Nu iets over rechter en partij zijn of iets waarin een gemeenschap klein kan zijn. In alle verzamelingen van mensen spelen menselijke factoren een rol. Dit is zo in iedere gemeenschap. Ik kan me zo opwinden over zulke onnozelheden en hoe sommigen zich laten kennen door zichzelf zo te bevoordelen ten koste van anderen. In de Schone kunsten of amateur kunsten of in het hobbyisme is dit niet anders. Daar is het kleinmenselijke van een groot belang omdat hier naijver, favorietisme, jaloezie en ons-kent-ons  of zelfs gemeenschappelijke blindheid er welig tieren. Dit laat zich duidelijk voelen in de plaatselijke kringen en in het bestuur aldaar.  Iemand anders krijgt cultuur bij zijn bevoegdheden en heeft er geen interesse voor of laat zich niet informeren of nog erger hij laat zich eenzijdig beïnvloeden. In de plaatselijke kringen is de plaats van een werk op de jaarlijkse tentoonstellingen van groter belang dan wat er op dat werk staat. Op deze bijeenkomsten is het de macht van de slimste en is alle objectieviteit zoek. Op cultuur in het plaatselijke speelhuis kan er een persoon die zelf ook actief is in deze sector het reilen en zeilen bepalen. Hij/zij heeft er alle belang bij heeft dat personen, die zijn/haar werk in de schaduw plaatsen, niet aan bod te laten komen. Hij/Zij zijn dus rechter en partij. De plaatselijke correspondent voor de krant en regionale televisie zit ook bij ons kent ons. Dus kom je in de provincie niet aan bod of je moet je ziel verkopen, braaf zijn en ja-knikken. Je merkt het dus hier is alles naar de wuppen. Ik ben niet van plan te smeken, mijn eigenheid te verkopen of me neer te leggen bij deze plaatselijke kunstpausen. Ja, in het plaatselijke speelhuis is de curator dus rechter en partij en dat zal zo wel moeten en rechtvaardig zijn volgens dit kliekje. Mij niet gezien tis duz egt aol naa de wuppen. Voila nu ben ik het kwijt en kan ik terug positief verder. want uitgerekend vandaag verneem ik dan dat ik een kamer met mijn naam in Casa delle Arti Complesso San Benedetto in Fabriano heb en tel daar nog bij mijn straat in Ter Heide in Genk .