Ik verval in herhaling maar het verval gaat door!

bijnavervallen

Deze aquarel vervalt bijna, nog hier en daar wat bij prutsen en ze kan in de map voor Alden Biesen. Ik ben blij dat het bijna zo ver is want dit is er eentje met hindernissen geweest en dan ben je blij als je het toch tot een bevredigend resultaat kan krijgen. Voor mij altans. Ja dat was me er weer eentje…oef. nu nog een aquarel maken waar de passie van af spat. Iets voor op de tentoonstelling van de kunstkring. Ik zou daar nog een folder moeten voor maken en speciaal daarvoor zijn er opnames gemaakt in het Kasteel Meylandt. De fotograaf is daar cursus aan het volgen en blijkbaar is er iets in zijn/haar hoofd geschoten, iets wat ik niet dadelijk kan thuisbrengen. In ieder geval mag ik de foto’s gebruiken als: ik de schriftelijke toestemming heb van iedere gefotografeerde en als ik iets aan het formaat of belichting wijzig in de folder moet ik ook nog eens voor ieder opname toestemming vragen aan de fotograaf. Nauw, nauw nauw dan begin ik er niet aan. Wat denkt zo’n hoffotograaf wel. Voor dit alles in orde is en ik aan de folder kan beginnen is het Onnozelekinderdag 2019 en dat is ruim over tijd. Ik merk dit soort reacties ook bij andere takken in de kunst. Op een bepaald ogenblik kan men het onderscheid niet meer maken tussen fijn bezig zijn met fotografie of schilderkunst en trachten in de kunsthandel en kunstgeschiedenis naam te maken. Plots zijn ze kunstenaar en dan moet je zeker een zeer dikke nek hebben en een hele hoop pretentie, dat is toch wel duidelijk. En ik kom nochtans regelmatig in contact met artiesten die wel geschiedenis schrijven en dat zijn eenvoudige mensen. En ergens geven we dus in het kunstonderwijs slechte signalen. T’is al nao de wuppen.beringen_n

Advertenties

We vervallen weer in verder verval

MINOX DIGITAL CAMERA PICTURES

De inschrijvingen voor FabrianoInAcquarello zijn gedaan, ik heb alle digitale bestanden binnen, de storting van het inschrijvingsgeld is gedaan en ik kan eindelijk terug vallen in verval. Ik voelde het verval in levende lijven in Avignon maar bij thuiskomst wachtte een niet plezant gedeelte administratief werk voor Fabriano en nu ik het verval wat minder aan den lijven voelde kon ik weer aan mijn verval beginnen. Van Beringen, nog van haar leiders of de cultuurambtenaren hoorde ik IETS. Ik moet mijn hoofd in dit gehuchtje van Limburg niet buiten steken of men spreekt me er over aan. Dat zal wel slijten zeker? Ik dacht aan mijn grote begeleider bij schilder- en verfwerk Mr.BOB die zo iets vertaalde in”Blowin’ in the wind”. Maar ook het Zesde Metaal maakte er een liedje over. Dan maar schilderen. En dan beklaag ik me echt over mijn voorkomen. Want ik zit echt met mijn handen in mijn haar…. wat een warboel en schep daar maar eens orde in. Ik ga namiddag weer eens een rondleiding geven en dan zie ik hoe het verval zich van mij meester maakte. Ik toon schilderijen van de laatste 16 jaar en dan zie ik wat ik zie en ja het thema van het aquarelinstituut kan niet duidelijker in beeld gebracht. Tis aol nao de wuppen.beringen_n

Bij de les blijven aub.

vervallenverval-kl

De dealine voor het doorgeven van alle geselecteerden voor FabrianoInAcquarello naderde snel. Maar met zijn drieën hebben we de selectie gemaakt en daar was ik erg blij mee. Hoe korter de vervaldatum naderde hoe meer het op me begon te wegen dat ik van de 30 kandidaten de helft moest teleurstellen. Gelukkig liet Anna me op de valreep weten dat ik er meer mocht selecteren omdat ik maar één kandidaat had die alleen digitaal wilde deelnemen. Dus mochten Bruni, Fernand en ik er 18 selecteren want zowel Fernand als ik hadden er geen bezwaar tegen om onszelf te selecteren. maar je weet dat de kandidaten uit gans België mochten komen. Van onze AIB leden weet ik al min of meer hoe ik achter hun veren moet zitten, bij sommigen toch maar van onze Francofone tegenvoeters wist ik dat niet. Alles verloopt via hun voorzitter en dat gaat langzaam, erg langzaam. Zo heb ik gevraagd om de individuele e-mailadressen te krijgen. Na 5 is dat nog steeds niet gelukt. De AIBers die naar Fabriano gaan hebben ondertussen al doorgegeven waar in in welke kamer ze willen logeren, ook dat lukt tot op heden niet bij de Francofone schilders. Dan krijg ik van andere leden uit die groep de vraag en waarom mag ik niet mee? Onze voorzitter heeft mij helemaal niet op de hoogte gebracht. Je merkt het de Belgische lijder van FabrianoInAcquarello weet wel wat te doen. Dit zorgt ook voor muizenissen in het brein tijdens het schilderen. Je moet niet vergeten dat al de rest doorgaat. Ik moet nog wat rondleidingen geven in Lommel en ik ben nog steeds aan mijn tweede werk van verval bezig, zo eventjes tussendoor. Ik wou dat mijn verval al vervallen was maar ik zit met mijn handen en penseel in mijn haar van zoveel nesten in mijn hoofd. En dan moet je bij de les blijven maar toch denken ….kom als jullie met ons mee wil gaan en ook nog eens in hetzelfde hotel dan moet je wel uit je stoel komen en beginnen handelen of toch niet van je laten horen. Ik ga ze niet aan huis bezoeken en vragen wat zouden jullie willen? Is het goed als we een taxi regelen die je ophaalt  en ook nog eens terug brengt zonder dat je iets moet laten weten of doen. Neen als ze niets laten weten is het ook voor hun naar de “wuppen”.

De beste koks staan aan wal.

Artiestmonddood

Ik ben eindelijk tot rust gekomen na mijn nominatie voor de Cultuurprijs. Ik ben dus een zeer slechte verliezer, maar voor een Cultuurprijs verliezen van een koppel dat op scoutskampen kookt, daar kan ik echt niet bij. Ik vind wat deze mensen doen zeer erg verdienstelijk maar voor een Cultuurprijs zouden die al niet bij de nominaties mogen zitten. En als je daar dan nog eens de mensen laat over stemmen dan krijg je zoiets als een Brexit, Trump en meer van dat. De mensen mogen appelen met citroenen vergelijken en dat loopt altijd verkeerd af. Maar goed weer een wijze les, maar ik was er ondersteboven van, kwaad en ik kon dit niet begrijpen. Mocht Jan Hoogsteyns gewonnen hebben dan had ik daar geen enkel probleem mee. Die man is zoals in de reglementen kan ingevuld worden ook buiten Beringen, nationaal en internationaal op de kaart en dat vraagt men. Maar in al deze gehuchtjes in Beringen leest er niemand die motivatie voor de nominatie men stemt er gewoon voor iemand uit het dorpje. Ik ga terug schilderen en hoop dat zulke lokale onnozeliteiten niet meer in mijn bus vallen en mocht dit weer eens voor de vierde keer gebeuren dan pas ik. Ik Beringen kent men het verschil niet tussen verdienstelijk en cultuur. Ik heb ook alles wat ik onmiddelijk na deze klucht schreef weggenomen want het kan alleen maar tegen je gebruikt worden. Ik ben bezig met mijn werk voor Fabriano en als dit af is moet ik nog Verval II voltooien. Dit heb ik tegen mijn gewoonte in even aan de kant moeten schuiven. Ook de selectie voor FabrianoInAcquarello moet nog gedaan. Raar maar ik heb al alles binnen van onze Francofone aquarellisten en mijn mijn eigen AIBers moet ik er nog een zevental ontvangen en er blijven nog maar 2 dagen over. India heeft zijn selectie al overgemaakt! Mocht je dit per ongeluk lezen geef dan wat commentaar of een reactie want ik denk soms ‘tis al vur de wuppen’.

beringen_n

I can say nothing, see nothing and hear nothing!

work2017progress

Ik ben terug van Avignon en heb 2 volle dagen werken MOGEN hangen in de C-Mine. Ik heb in Avignon zelf en op de heen- en terugreis enorm veel kunnen nadenken. En ik ben van dit allemaal niet vrolijker geworden. Ik heb dan ook enkele belangrijke beslissingen genomen en wanneer de tijd er rijp voor is zal ik ze mededelen. De heer J.L. uit Paal heeft me verteld dat ik niet alles moet mededelen want anders gaan ze je nog bestempelen als een brompot, grombeer of meer van dat fraais. Gelukkig ben ik weer in mijn vertrouwde omgeving en begint alles weer te lopen zoals voorheen, toch wat schilderen en gezondheid betreft. Ik ben terug aan het schilderen en dat is ook het enige dat ik kan, en graag doe. Ook Fabriano begint alweer te kribelen en dat geeft vooruitzichten, ik voel dat men een artiest daar naar waarde schat en dat doet enorm deugd. Ik laat je hier een werk in progress zien en je merkt het de vreugde spat ervan af. Ik moet ook nog weer eens werk gaan brengen om weer een andere zaak wat op te fleuren, daarvoor zijn we als kunstenaar nog goed. Zorgen voor een mooi decor dat anderen zich goed voelen. Je zou dan blij moeten zijn dat je daar heel ven mag hangen. We leven in een culturele wereld, iedereen heeft de mond vol over CULTUUR en dat voelen wij, echt waar, dat voel ik iedere dag. Ieder dorp, iedere stad, ieder provincie, iedezr gewest en ieder land heeft zijn Culturele dienst. Het is slechts een naam maar cultuur moet je ver zoeken.