Nog enkele dagen en dan gaat het loooss!!!

C'est un petit trou de verdure où chante la lumière 2560

Fragiel klKL portret

Ik kijk met gemengede gevoelens uit naar volgende week want het begin is erg risico vol, maar als ik daar heelhuids uitkom kan het erg interessant worden. Er is de opening van het AIB salon in Antwerpen waar 4 van mijn aquarellen via de selectie door de jury mogen pronken aan de muren van Campo & Campo. Maar eerst moet ik woensdag in Antwerpen geraken met mijn vracht. Ik kreeg nog 3 werken van  andere aquarellisten mee maar ik heb ook ik nog een 20-tal aquarellen uit Fabriano die ik aan de rechtmatige eigenaars moet bezorgen. Maar je weet naar Antwerpen rijden uit Limburg is een grote gok, je kan al in Geel geparkeerd staan! Dus op het juiste moment vertrekken en hopen op een goede afloop. Vandaar mijn gemenged gevoelens. Ik moet gelukkig deze reis niet donderdag nog eens overdoen want een bevriende aquarellist bood me een bed aan in zijn atelier zodat ik donderdag vanuit Antwerpen de opbouw van de tento kan verder zetten. Maar verder kijk ik zoals steeds uit naar de ontmoetingen met andere aquarellisten, artistieke vrienden en de buitenlandse gastschilders, waarvan ik Angus al ken van in Fabriano, maar met Silvia en Janine wil ik wel eens een babbeltje slaan. En dan nog misschien interessante nieuwe fans. Maar dit Salon is iets om naar uit te kijken eerst was het in alle stilte aan de aquarellen werken en trachten zo goed mogelijk het thema te verbeelden en dan de zenuwslopende jurering. Sommigen hebben daar geen stress voor maar ik ben dan kapot van de zenuwen. Ik zou het het steeds zeer, zeer erg vinden er niet bij te zijn, iets wat anderen dan weer absoluut niet begrijpen. Maar ik werk daar ongeveer 2 à 3 maar per aquarel aan, lig dag en nacht te denken : zou dit niet beter geweest zijn, kan ik dat niet zo oplossen enz Ik leg daar hart en ziel in gedurende een zeer ruime tijd en dan door een jury afgewezen worden, dat komt bij mij steeds zeer hard aan. Ik ben in Mol eens 2 à 3 uur langs de Nethe gaan dwalen na zo een NIET-selectie. En anderen zeggen het is een spel, een loterij etc. Maar ik denk dat het goed gaat zijn ik heb ook al enekele andere werkgezien en er zijn er erg straffe bij. Dus als je niet komt kijken mis je iets!

MusicFirtsLoveke401

Muziek Vol.2 AIB P1040569

Advertenties

Eindelijk vakantie…toch 2 à 3 dagen

Docu Sleeper TVB_1667Drie dagen nadat ik mijn laatste medicinale snoepjes naar binnen geslokt had heb ik opnieuw een poging gedaan om te schilderen. Ik had serieus wat angst omdat ik een tiental dagen daarvoor moest stoppen omdat ik alles veel te dikwijls zag. Met angst begonnen, maar na enkele minuten dacht ik er niet meer aan en dus kon ik na enkele dagen geconcentreed doorwerken  de laatste aquarel voor Mons 2016, die was blijven liggen, afwerken. Dat is totaal anders bij het slapen gaan. In het hospitaal heb ik enkele slaaploze nachten gehad, zelf één nacht met geen ekele seconde slaap op de teller. Iets om zot van te worden en daar denk ik na enkele minuten in bed steeds aan en slaat de angst toe als het niet dadelijk lukt. Maar vandaag heb ik de files met mijn JPEG-bestanden voor Mons klaargemaakt en verzonden. Alleeen moeten er nog 2 ingelijst maar daarvoor moet ik wachten op een teken uit Molenbeersel. Dus eindelijk enkele dagen vakantie en dat begin ik met enkele nummers te draaien van Claudio Baglioni. Strada Facendo en Questo Piccolo Grande Amore uit een live CD. Die kan ik dan uit volle borst meebrullen zoals al die Italianen, alleen ik heb GEEN stem en het is niet om te aanhoren. Maar het ontspant en brengt me terug naar de tijd van Elcito en Fabriano, begin jaren 80. Maar dit kan maar even duren. Ik heb nog veel hangende zaken die opgelost moeten worden en die me danig uit de vakantiesfeer trachten te halen zoals daar zijn : Hoe ga ik naar Antwerpen, hoe geraakt mijn werk daar, ga nu eindelijk beginnen aan de nieuwe Gezel voor Ter Heide, wat gaat er met die demo in Mons gebeuren die je MOET geven worden, verplicht dus enz enz. Ik ga ook nog een portret maken van mijn kleindochter Wade. En wat met mijn kleinkinderen van de andere kant? Na drie vragen om een portret te mogen maken nog steeds geen antwoord? Je merkt het de vakantiesfeer zal niet lang rondzwerven in Courcelle-La-Chapelle. Maar toch een en al vreugde als ik terugdenk aan 14 dagen geleden want daar was ik echt niet graag. Nu kan ik alles van me laten lopen zoals in de bij gesloten foto. Een studie foto voor mijn reeks liggende portretten en deze is van aan de vijver van de speeltuin in Courcelle-La-Chapelle.

Russen weg!

RuswegIk heb de Russen kunnen verslaan en na 14 dagen (waarvan 5 in het ziekenhuis)  zijn ze eindelijk de deur uit. Gelukkig hebben ze mijn penselen niet mee genomen en mijn werk is gewoon blijven liggen. Ze hebben het ook niet meegenomen, dus dat was waardeloos, voor die Russen. Alhoewel er overal kabouters zijn, hoor ik links en rechts, hebben ze het toch ook niet verder afgewerkt. Waarom? Ofwel zien ze er tegen op omdat met zoveel haar verder af te werken, of kunnen ze het niet of erger zien ze de waarde er niet van in en gaan dan ook geen inspanningen doen die niets opleveren. Ik heb in dat verband zo eens gekeken naar de reacties op mijn blog, wel ik kan dit besluiten. Je moet het voor jezelf doen want het leest geen kat. Ik krijg wel steeds ongeveer een 50-tal Leuks, Tof of !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! dus er zijn er wel die er eens op klikken. Ook thema’s die in mijn ogen interessant zijn en zeker voor iemand die in deze branche bezig is. Maar moet ik daaruit besluiten om er mee te stoppen, neen. Maar ik heb wel een bepaald gedacht over wie zoal op internet zit. Zelfs thema’s als “De kunstwereld gaat online???” of dat andere thema “De gepensioneerden-overspoelen-ons-met-shit-art”. Ik denk vanalles maar je krijgt het niet uit mijn mond of pen. Feit is dat ik terug het penseel ter hand genomen heb en me zo wie zo dus minder ziek voel want zo met dit vak bezig zijn dat is een passie, dat is een droom, dan ben je high en van deze wereld en gelukkig maar dat er zo iets bestaat.  Want, zeg nu zelf van al de rest zal je toch niet vrolijk worden. Maar goed ik bekijk zo af en toe een beetje, of er reacties zijn op mijn internet-bedenkingen en dan moet ik besluiten: Tejo je stopt er beter mee als je het daarom doet. Waarom doe je het dan wel? Dat zijn bedenkeningen die in me opkomen terwijl mijn werk wat ligt te drogen, en er moest maar eens een man/vrouw iets aan hebben en beginnen of verder doen aan wat er allemaal mogelijk is met creatief bezig zijn. En ja daar kan je ook behoorlijk depressief van worden, want ik vraag me af waarom moeten er zo ellendig veel waardeloze en slechte aquarellen getoond worden. Zou het niet fijner zijn als er meer werken opkwamen die je dwingen dadelijk je penselen terug vast te nemen. Maar neen het is net alsof al de rommel in een trechter komt en dan krijg ik alles zo maar zonder een rede op mijn hoofd en ik word eronder bedolven en moet naar adem snakken. en je kan dan beginnen klagen zoals ik nu doe, maar de meeesten die bv over Facebroeck klagen en zeuren zijn er die er niet opzitten. Maar laten we positief blijven en besluiten dat ik al zeer veel  echt fijne getalenteerde collega’s ontmoet heb en leren kennen heb dankzij deze riool van verderf!

De kunstwereld gaat online???

Konijntje1In De Morgen staat een test over Kunst op het internet. Ze spreken met insiders: De kenner, De verkoper en ten slotte De koper. Wat ze bij DM niet weten is dat er nog een vierde insider is nml  DE Kunstenaar. Maar zoals steeds is dit een te verwaarlozen factor. Bij DM denken ze dat kunst zomaar uit de lucht valt, onbevlekt ontvangen! Ik voel me gepakt en zijn wij dan in heel deze affaire waardeloos , te verwaarlozen??? Ik verkoop nu niet veel werk meer. Vroeger was dat anders. Maar nu echt slechts af en toe , hoogst uitzonderlijk. Als ik iets verkoop is het meestal aan personen die al enkele van mijn werken hebben, mij kennen of hebben leren kennen en die graag het verhaal en de persoon achter het werk willen kennen. Dat heb je dus bij het internet niet. Ook ben ik doodsbang voor de handel via internet omdat ik daar al allerlei indianen verhalen over hoorde en die maken je niet vrolijk, neen zelfs erg argwanend. Maar dus DM acht het echt niet nodig de persoon die voor heel deze handel zorgt om commentaar te vragen. Ik ga nu iest schrijven waardoor mijn nek waarschijnlijk in vele ogen weer nog eens dikker word, maar ik zie zoveel rommel, grote rommel, zeer grote rommel, kitch en brol op het internet dat ik ook de moed in mijn schoenen zie zakken. Kwaliteit moet boven drijven want ze zeggen wel eens dat kan mijne kleine ook en dikwijls is dat ook zo!

Hierbij ingesloten het laatste werk dat ik verkocht en dat was aan een kenner.

Overval door 4 Russen

 

Zoiets heb ik nog nooit meegmaakt. Verleden woensdag ben ik hier thuis overvallen door 4 Russen wat ze gegeven hebben weet ik niet meer maar ik was dronken als een tempelier. Alles draaide mijn hoofd, de kamer, mijn maag, de stoel eerst en dan de zetel, hoge bloeddruk etc. Niets aan te doen. Antoinette heeft me dadelijk naar de spoed gebracht en na enkele uren van onderzoek scan, ct-scan, electroshocks, een muts met elektroden en sponsjes, een halve liter bloed afgetapt, hoofdtelefoons met akelige geluiden, allelei andere testen ook op armen en benen en evenwicht etc dan ben ik naar een kamer gebracht met de leuke mededeling je krijgt hier ontbijt en een bed voor minstens 4 dagen want je hebt een aanval van vierrussen gehad en daardoor is je evenwichts orgaan paraplu en van zijn melk, vandaar die draaiingen, misselijkheid, erg hoofdpijn en dat tollen. Dus toch geen vodka, gin, whiskey of ander sterk spul. Een ziekenhuis kan ik iedereen aanraden als je eens echt slaap teveel hebt en rustig enkele nachten aan een stuk wil waken, kruipen, woelen en ook als je alle hoeken van zo’n ziekenhuisbed grondig wil  onderzoeken op virussen, teken, vlooien of alles en nog wat . Een feest, want je moet er echt niet gaan slapen, je mag de ganse nacht zoeken of er niet toch per ongeluk één vierkante millimeter in dat bed is waar je rustig kan liggen. Maar goed de Russen zijn zich nu langzaam aan het terugtrekken, blijkbaar de strijd halvelings verloren. Ben ondertussen na 5 dagen terug in mijn eigen bed waar ik zonder kijken, dus blindelings iedere milimeter van ken. Ik heb er dadelijk 3 Russen buiten gesmeten maar één hardnekkige krijg ik moeilijk vast.etc dat is allemaal goed en wel maar ik zou moeten werken, schilderen dus en dat probeerde ik. Mijn werk voor Bergen daar is nog bergen werk aan. Maar ik moest er mee ophouden want ik zie alles nog dubbel en driedubbel en krijg er hoofdpijn en oogpijn van. Hopelijk kan ik binnen enkele dagen toch terug mijn activiteiten hervatten. Ik kijk er echt naar uit want zo strijden met de Russen is niet echt mijn ding en in het hospitaal ben ik echt niet graag! Neen ik doe dat niet graag!