Meer en meer begin ik op mezelf te lijken….

this isn't god sees you

Ik heb eindelijk tijd gevonden om de opname van “Alleen Elvis blijft bestaan” met  Dirk De Wachter te bekijken. Het was de moeite. En een van de zaken die ik er uit onthield is dat je nooit moet proberen iemand te veranderen. Ik had dit zelf al ondervonden bij anderen maar ook bij mezelf en ik ben blij dat hij hier uitvoerig op inging. Alsook op al de krakjes die we toch allemaal hebben, dat is allemaal normaal, iemand die dit niet heeft moet zich ernstige vragen stellen. Maar wat hij ook benadrukte en dat maakt me erg blij, want na verloop van tijd denk je “ben ik nog normaal?” maar hij stelde dat humor essentieel is en dat het nodig is om te overleven. En net deze kwalijke eigenschap van mij heeft me al heel wat kopzorgen gegeven. Maar dat ik in alles steeds met humor tracht te overleven, is denk ik mijn redding. Laat diegene die daar niet tegen kunnen maar veder doen en denken … ik blijf het zowel in de omgang, in mijn werken en ook in wat ik soms schrijf gebruiken. Dit is niet om te lachen.

Advertenties

Mooie vooruitzichten samen één grote tentoonstelling in Fabriano

Fer_nando_Tejo

Straffe stoten zijn dat! Fernand Thienpondt en ik worden gevraagd om samen een tentoonstelling te houden in Fabriano. Fabriano is voor mij een beetje als thuiskomen. Ik ging er jaren geleden per toeval in de buurt op verlof. Een collega van me had in de buurt een huisje op 800 m hoogte op de flank van een berg en vroeg me of ik er niet naar toe wilde gaan. Zonder de minste verwachting vertrokken we er naar toe, want er was geen café, geen restaurant, geen winkel, geen telefoon en 17 bewoners met een gemiddelde leeftijd van 78 jaar.  De volgende 10 à 12 jaar trokken we er voor een maand naar toe. Mensen van de streek die wisten dat ik schilderde vroegen me of ik dan voor dat papier ging??? Ik aquarelleeerde toen amper, ik begon ginder met een pietluttig doosje op Steinbach-papier. Wist ik veel??? Zo leerde ik Fabriano kennen en ook de streek om later zonder de kinderen in Toscane te eindigen. Maar Fabriano dat vergat ik nooit. Maar plots in 2012, ik schilderde ondertussen met een zeer grote, meer dan pietluttige doos en toen wel op Fabriano-papier, kreeg ik vanuit Fabriano de uitnodiging om de Belgische delegatie van aquarellisten te leiden en de mensen te selecteren voor een tentoonstelling in het stadje. Niemand in Fabriano, die mij uitnodigden, wist iets van mijn Fabriano-verleden. Ondertussen ging ik dus al 2 maal als “Leader” naar ginder en nu pas ontving ik een derde uitnodiging en de vraag om er solo tentoon te stellen. Er was ondertussen al verschillende keren sprake geweest om daar solo tentoon te stellen. Nu is er dus een concrete vraag om dit en op mijn vraag samen met Fernand te doen. Ik blij en Fernand ook. We kijken er naar uit en moeten beginnen met alles praktisch af te spreken. Verleden jaar hebben we enkele fantastische avonden gehad, moederziel alleen met ons 2 op het terras in het centrum van Fabriano, iedereen was al slapen en wij genoten van de stilte en spraken daar toen al van oa samen te gaan tentoonstellen en andere bekommernissen van onze gezamelijke passie. Fernand had de vage vraag al gekregen en ik dus ook. Toen besloten we omdat we zo misschien een hele hoop praktische bezwaren konden ontwijken om dit samen te gaan doen. Het AIB laat zijn zonen uitvliegen, ze kiezen het ruime sop! Forza Italia & AIB!

 

Selectie Trilogie Beeldende Kunst in Limburg

Trilogie1P1040186 Trilogie1P1040187 Trilogie1P1040188 Trilogie1P1040189De curator selecteerde al deze werken voor de tentoonstelling “Trilogie Beeldende Kunst in Limburg: deel 1 jaren 60/70”. Vermits ik hier geen schuifwanden systeem heb zoals in een galerij, staat al mijn werk chronologisch gerangschikt, dwz het oudste werk zit het diepste. Voor de komst van de curator heb ik dus flink moeten spitten. En hij selecteerde uit het aanbod dat ik nog had deze 8 werken. Ik kreeg ook van de directeur van het CC Maasmechelen reeds een brief om al de gegevens van deze werken door te geven ivm een bruikleenovereenkomst. Maar tot mijn grote desillusie hoor ik nu dat er omwille van de scenografie maar 2 kunnen hangen vanwege plaatsgebrek! Alleen het zeer grote blauwe en de schilder die aan zijn zelfportret bezig is. Dus daarom heb ik mijn hele atelier omgespit om uiteindelijk toch maar met 2 werken weerhouden te worden. Als troost staat erbij er zijn er maar met één werk bij!

Ook in 2014 zat ik niet stil of toch???

cultberi 2014.bmp copy

Op 9 december zal de Cultuurprijs van Beringen weer worden toegekend aan een op Cutureel gebied verdienstelijke inwoner van Beringen. Ik hoop dat ik met dit palmares deze keer wel in aanmerking kom. Maar met een stemming door veel personen weet je dat natuurlijk nooit. Op hoop van zege.

  • Inhuldiging Gezellestraat (Tejo van den Broeck-straat) met al de werken (18-tal) die ik voor Ter Heide maakte
  • Leader Belgian delegation FabrianoInAcquarello 2014 (Italië)
  • Jurylid IWS Watercolor Of The World 2014-07-04 (Turkije)
  • Jurylid Eau en Couleurs International Watercolour Biennial – IWB in Estaimpuis
  • Jurylid Marche d’Acqua 2014 Fabriano (Italië)
  • Bij de laatste 200 artiesten van Concours Mondial de l’Aquarelle en opgenomen in de (Frankrijk)
  • Tejo Van den Broeck tentoonstelling op uitnodiging met 82 aquarellen CC Het Gasthuis in Aarschot
  • Uitnodiging voor Edinburgh met RSW Royal Scottish society of painters in Watercolours van 16– 31 January 2015 met het werk: “Un delicato e fragile autoritratto di un artista imballato”.(Groot Britanië)

Werk uit 1977 en niet aangekocht door de provincie Limburg.

LegelijstpoppetorenP1040183Dit is een werk uit 1977. De titel is “Voor, op en achter hard-board N°5” ondertitel: Werk in bezit van Culturele dienst (voor mogelijke aankoop) vandaar deze lege lijst. Ik maakte 9 werken met de titel “Voor, op en achter hard-board ” van N°1-N°9. Telkens was de passe-partout een trompe-l’oeil. Deze was omdat de Culturele dienst al een hele tijd niets meer van me had aangekocht en ik plots van beloftevol jonge artiest tot een oude belegen artiest was bevorderd. En tot op heden ben ik nog steeds vergeten door mijn provincie, zij zet alleen nog in op design en kippen. Dit was zo een van mijn manieren om sommige zaken te verwerken. Misschien heeft deze manier van werken ook in mijn nadeel gewerkt maar ik betrap me er op dat ik verschillende malen op een schilderachtige manier mijn ongenoegen over de gang van zaken liet blijken. Een van deze werken is ook gestolen en wel door iemand die zich niet bekend heeft gemaakt. Maar hier uitte ik mijn ongenoegen ook al uit en dat werk kwam tot stand doordat de persoon die onderwerp was in dit gestolen werk mij 60 dagen aan het lijntje hield om te kiezen tussen 2 schilderijen. Na die 2 maanden besliste hij om niets te kopen daar ik volgens hem zeer beloftevol was en zonder twijfel in de toekomst nog veel betere werken zou maken. En juist dit werk is op een tentoonstelling verdwenen.