Opnieuwe nominatie voor Cultuurprijs Beringen 2014

cultuur beringen 2 Kijk wat hier nu weer binnen valt. Ik ben er blij mee maar vermits ik in Beringen in geen enkele vereniging zit en het de leden van de verenigingen zijn die stemmen is er weinig kans om het ook nog eens te winnen. Maar de nominatie op zich is fijn en iets waar ik NIETS moest voor doen. Altijd meegenomen.Het gaat er om dat de kandidaat zich bijzonder verdienstelijk gemaakt heeft op cultureel vlak.

Advertenties

Bedenkingen na de opening en receptie in de Gasthuiskapel.

AntoTejoDSC_0303Ik ben blij dat de tentoonstelling eindelijk begonnen is, maar ook weer niet want in een flits is het weer voorbij. Ik ben nog in leven na deze hectische week. Enkele nachten slecht, tot zeer slecht en zelfs één niet geslapen. De opening was zeer, zeer aangenaam. Veel belangstelling, een inhoudelijke interessante en mooie inleiding die je zelfs zin deed krijgen om dat allemaal zelf te gaan ontdekken en veel bekende mensen , zoveel dat ik met heel vrienden en mij onbekenden niet heb kunnen spreken. Wat me wel wat deed was dat er toch ondanks mijn goede Nederlandse vrienden ontbraken er toch nog een 15-tal AIBers waren. Ook onze voorzitter die normaal nog niet terug zou zijn maar dus pas terug neergestreken was op Belgische bodem, ook zij was er en de begroeting was enorm hartelijk. Ik heb dus op aanraden van mijn trouwe handlangers tot 2x toe werken moeten bijhalen, en dit nog na de opbouw omdat er nog te veel ruimte was. Nu hangen er alles te samen 82, ik schrik er zelf van. Sommige werken begrijp ik niet hoe ik er toe gekomen ben en dan weer anderen weet ik niet hoe ik dat op het meestal mooie Fabriano papier gekregen heb. Ik had vooraf wat schrik voor de locatie, maar het is een geweldige locatie, in 4 kamers en dan nog de kloostergang is het prachtig. Buiten gewoon! Ludo Van den heuvel verwoorde het mooi hij schreef: Het was de moeite waard. Ook de mooie thematische opstelling. KNAP ! Dat was iets wat me achteraf pas opviel wanneer ik er alleen was. Zonder dit erg bewust gedaan te hebben merk ik dat het een geslaagde opdeling is en dat ieder van deze 4 ruimtes en de kloostergang een totaal andere sfeer oproepen en dat het samen toch een mooi geheel is geworden. Met dank ook de mannen Sylvian, Sylvain², Pros en Henri want zonder hen zou ik het niet klaar gespeeld hebben. Dus wil je eens even iets anders zien dan oorlog, staking, vechten en zwarte pieten kom gerust naar Aarschot.

OpeningIMG_1752

CC Het Gasthuis in Aarschot with a little help from my friends

OsschotKL.P1040006Ik ben reeds enkele dagen bezig met mijn tentoonstelling in Aarschot. Nu was ik de 2 laatste dagen van ’s morgens ginder want ik heb er 81 aquarellen hangen, 5 van reuze formaat, van 16 zeer groot formaat, 10 van normaal formaat en dan wat klein grut. Allemaal zorgvuldig verpakt en gans ginder gekregen. En nu vandaag dus opgehangen nadat ik ze gisteren gerangschikt heb om een mooie tentoonstelling te krijgen. Wat is de les die ik daar moet uit trekken: ik ga dit nooit meer zelf organiseren. Ik geraak er door uitgeput, dit is niets meer om zelf te doen. Het geeft stress en is uitputtend. Ik wil nog wel tentoonstellen maar dan moeten buitenstaanders dit regelen. Ik had een ongelooflijk geluk dat 3 vrienden deze klus in het CC op zich genomen hebben. Ik wil wel zeggen waar het moet hangen en hoe en hoeveel. Ook de selectie maken maar zo gelijk nu alles dragen, letterlijk en figuurlijk dat is voor jongere mensen. Met het schilderen heb ik geen probleem maar wat daar voor zo een grote tentoonstelling allemaal bijkomt, dat liever niet meer. Alhoewel ik nu wel zeer tevreden ben en fier als ik dit zo zie hangen. Ik besef niet hoe en wanneer ik dit allemaal deed. Ik zit nu zelfs bijna als toeschouwer naar mijn eigen werk te kijken en denk dan hoe heeft hij dit op papier gekregen, hoe is hij daaraan begonnen. Maar Henri, Sylvain, Sylvain en Pros ben ik eeuwig dankbaar en ik zoek nog uit hoe ik heb gepast kan danken.

Nog wat gespeeld in afwachting…

La Petite Facebook VesteP1040004Ik denk dat ik klaar ben met inpakken, versturen, denken, inkopen, vooruitzien etc. Het onverwachte kan je niet voorzien dus heb ik me maar wat zitten amuseren, dat helpt voor de zenuwen, het hoofd te verzetten en tegen verveling. Het is nu toch maar wachten tot we aan het grote werk kunnen beginnen. Ik heb dus maar een aquarelletje gemaakt, het enige dat ik kan trouwens. Alhoewel in prutsen ben ik ook zeer, zeer goed. Morgen komt mijn goede vriend Henri hier zijn lichte bestelwagen voor de deur zetten zodat Sylvain en ik er woensdagmorgen alle werk dat meegaat in kunnen instouwen. Woensdag gaan we ons ook alleen bezig houden met het vervoer en ter plaatse alles uitpakken en trachten de juiste plaats voor ieder werk te vinden. Al de rest is voor donderdag en vrijdag. Op hoop van zege. Ik heb ook geen enkel idee van de opkomst zaterdag. In Beringen, mijn thuishaven, was er de laatste keer een massa volk. Maar niet veel Beringenaren. Wel vrienden en geinteresseerden, ja zelfs uit het buitenland (Horn). Nu weet ik het niet…

Het nadert ook zachtjes en het komt ook wat dichterbij en ik heb ook nog wat te doen.

OsschotP1030368Een ganse week ben ik al bezig met de voorbereiding van mijn tentoonstelling in Aarschot. Het is hier een klein heksenketeltje. Van alles door mekaar. Nu staat mijn nopjeswerk op de uitnodiging en is het pas mooi ingelijst, komt er een uitnodiging om het dadelijk naar Edinburg te verzenden en dan nog zonder lijst! Fijn zo’n uitnodiging, maar nu dit al verzenden voor in januari 2015, dat is wel erg vroeg en ik denk dat Angus dat alleen maar doet om me zenuwachtig te maken. En proficiat, het is nog gelukt ook. Ik heb zeer veel werken zitten inpakken, dat is dus een kartonnen doos maken op maat van het werk. Voor ieder werk lukte het niet, maar ik kan er altijd een niet verpakt werk tussen 2 verpakte steken. Maar de meeste zitten veilig in hun doos dat kan je hier zien. En ja daar komt wat bij kijken. Ik moet weliswaar met hulp, 60 à 70 werken in een lichte vrachtwagen krijgen. 5 werken zijn 165 cm h/110 cm b en 21 zijn 80 cm h/ 110 cm b. En dan nog een hoop (plus/minus 50) kleine rommel. Dat is geen kattepis! Ik vraag al jaren achter vrouwelijke roadies, dat zijn personen die alles ter plaatse brengen en ook opstellen, en ik heb er nog steeds geen. Jaloers ben ik op al die vrouwelijke schilders die zoals een echt grote het doet, pas toekomen als alles opgesteld staat zodat ze dadelijk aan belangrijke zaken kunnen beginnen. Ik moet met alles zelf sleuren, nog altijd en dit op mijn leeftijd. En die dames zadelen hun partner, lief of zo iets dergelijks, op met dat roadiewerk. Gelukzakken. Maar voor Aarschot heb ik hulp van bovenaf en het is zelf aangeboden. Sylvain, Sylvain² en Pros zullen paraat staan om deze jongen te helpen. Sylvain heeft vandaag al verpakkingsmateriaal gebracht. Het zal dus niet zijn, hoop ik toch, zoals bij een vroegere tentoonstelling dat ik bij de eerste bruuske beweging van die dommen wagen achter me het glas hoor rinkelen. Zo moest ik eens onderweg nog langs in een inlijster die me liefst gisteren al uit de nood zou helpen. Emails verzenden met digitale uitnodigingen, drukwerkomslagen voorzien van adressen. Affiches uitdragen en proberen op te hangen, hoekjes rond de lijsten zetten. Het is zo maar een kleine greep uit de taken van een artiest die niet met een gehaaide galerij in zee is gegaan. En maar goed dat ik dit nog kan doen, want ik ben enkele keren ontsnapt aan grijpgrage galerijhouders.