Mes mains, elles t’aiment à la folie.

Mains B2 1509“Mes mains” is naar een liedje van Gilbert Becaud dat Leo de zoon van Nonkel Hubert steeds draaide op mijn allereerste schilder activiteiten in 1953. Mijn Nonkle had me pas een doek en verf gegeven en een stilleven klaar gezet dat ik moest trachten te schilderen en ondertussen draaiden ze 78-toeren platen vooral “Mes mains” maar ik herinner me ook maar van wat later  “Le jour ou la pluie viendra”. Vandaar dat ik daar toch eens gebruik moest van maken. Mijn handen zijn practisch klaar. Ik wacht dan nog eens een dag en bekijk daarin regelmatig mijn aquarel om dan te beslissen, dat moet nog wat meer zo…en dat moet nog wat donkerder enz.

Advertenties

His Masters Hands.

Hands B 1508Bijna klaar en sommigen gaven me gisteren al de raad te stoppen. Ik kan pas stoppen als het in mijn ogen klaar is en we zijn bijna zo ver. Maar als ik dan beslis, het is klaar dan moet ik het ook zo vlug mogelijk laten inlijsten of ik zie weer iets dat niet in orde is, of wat beter kan. Dat is een defect aan het beestje en het is blijkbaar niet te herstellen een zo genaamde aangeboren afwijking.

Works 2 in progress “His Masters Hands” and “Mes mains” 2 new watercolours on Bockingford and Arches .

Hands2 A 1505Dit is het 2de werk met eveneens een pretensieuse titel. Zo een hand schilderen is niet zo eenvoudig als het wel lijkt. Deze is op een stuk Bockingford dat ik al weggesmeten had, vanwege mislukking. Dus het kan alleen beter maar op een blad dat tegenwerkt is dit niet eenvoudig. Mijn masterpenseel lukt wel, het is gewoon om te poseren en lijkt dan helemaal op te leven, maar de handen van zijn baas dat is andere koek! Nog wat aan werken, vingers, ronding van vingers en vingernagels. Martine Vanparijs zou zeggen STOP! En zelf doet ze het wel niet.

Works in progress ” Mes mains” and “His Masters Hands” 2 new watercolours on Arches and Bockingford.

Hands1 A 1503Ik ben begonnen aan 2 aquarellen van mijn handen. De titels heb ik al en ze zijn nogal pretentieus, die titels toch,  maar wie mij kent weet dat dit steeds met een kwinkslag is. Eentje heet “Mes mains” naar Gilbert Becaud en de andere eveneens uit de muziek (mijn enige verslaving) heet ” His Masters Hands”. Het zijn al werken voor mijn expo in september. Het penseel komt steeds terug de laatste jaren. Het is een mooi groot penseel waar ik NIET mee schilder het is een penseel voor op de catwalk van de aquarel. Ik sta er dus overal mee te pronken maar werken doet het niet. Ik zal nog wel eentje maken op mijn geliefd papier “Fabriano” ,maar dit stuk Bockingford lag hier te wachte het is een achterkant van een mislukt zelfportret. Bockingford kan bij zeer velen een geliefd papier zijn. ik gebruikte het tot nu toe steeds om mijn mislukkingen op te maken. Ligt dit aan mij of aan het papier? Ik weet dat je op ieder papier moet leren werken, moet kunnen werken en het papier moet je ook laten werken soms is een van deze factoren niet aanwezig. Het blijft toch een kwestie van waterwinning zoals de Nederlanders dit noemen.

Uit een oude doos van 1978 en nog wat geschiedenis.

Baseballjasje1

Toen ik in het begin van de zeventiger jaren een mooi Baseballjasje kocht wist ik niet dat ik dit bij weer naderende zeventiger jaren weer eens zou tonen. Maar het is het begin geweest van een fijne schilderperiode. Na de zandhopen, de rond springende kolenhopen, de plassen in de badkamer, de verschillende soorten handschoenen had ik voldoende stielkennis en durf om me aan portretten te wagen. Hiervoor kon ik dat niet en/of durfde het resultaat zeker niet tonen. Ik gebruikte hier ook voor het eerste de ondertussen wereldberoemde zelfportretspiegel. Het was de bedoeling om een nieuw soort familieportret te schilderen maar mijn zoon wilde er niet bij. Deze hele reeks was dus een soort zelfportret maar met toevoegingen en suplementen. Wat je hier ziet is de eerste van de rij. Mijn weende en wilde er absoluut niet bij, in die tijd maakte ik daar niet veel herrie over, maar nu heb ik echt wel spijt dat ik mijn wil niet opgedrongen heb. Hij staat er dus niet op, het is een familieportret geworden zonder de zoon. Achteraf gezien heb ik spijt dat ik mijn wil niet doordrukte want nu is het geen familie portret meer. Mijn dochter wilde poseren in haar ribbeltjes ondergoedvan Petit Bateau. Dit was het begin van een hele reeks werken met het portret als uitgangspunt die oa door de toen nog Belgische staat, de provincie Limburg en veel privé bezitters aangekocht werden. Ook het begin van een 12 opdrachten voor kennisen en andere kunstliefhebbers allemaal op het formaat van 1,00 m x 1,00 m. Behalve een triptiek ( 1, 20 x 2,40 m) voor de gekende deurwaarder Kerkstoel die achteraf weigerde zijn deel te betalen en ook weigerde het werk terug te geven als ik het voorschot terug gaf. Gevolg: 2 jaar wapenstilstand bij uw onderdaan door zoveel onrecht, machteloosheid en misbruik van vertrouwen!

Nog tot 12 mei in Fabriano en allen daarheen!

Antonietta1186Ik ga nog een laatste maal terug komen op deze prachtige reis en voor mij een hernieuwde kennismaking met Fabriano en Umbrië en de Marche. Dit is het portret van mijn vrouw dat nog tot 12 mei in de Pinacoteca civica B. Molajoli hangt in Fabriano en dit samen met nog 21 andere  aquarellisten van Aquarel Instituut van België, die ik selecteerde om deel te nemen aan deze internationale aquarel tentoonstelling. Ik maakte dit portret speciaal voor deze expo. Omdat men een wat raar formaat opgaf, waarin we ons werk moesten presenteren, heb ik dus iets speciaal voor dat formaat moeten maken. De laatste jaren maak ik meestal aquarellen op een ganse Fabriano of op een nog grotere Arches. Ik heb getracht om een stil en sober portret te maken in de stijl van de Italiaanse meesters. Deze pinakoteek bood een geweldig kader voor onze werken en iedereen was het er over eens, het is echt een mooie tentoonstelling. Ik was 30 jaar geleden al eens in Fabriano maar steeds maar zeer kort meestal voor boodschappen in de Coop en soms voor papier. Ik logeerde toen in een huisje op 25 km van Fabriano in de bergen. Nu was ik er 5 dagen onafgebroken en dat was een geweldige ervaring. Klein stadje en alles op wandelafstand, met een geweldig gezelschap. Ik kan alleen maar tevreden terug kijken op deze dagen, dagen om nooit te vergeten. En dat alles door het AIB en mijn kennismaking met Maestro Angelo Gorlini op ons Festival en mijn erg beperkte kennis van een poco café-italiaans.

FabrianoInAcquarello 2013

 

StampaSamen met Ingrid Spriet,Trix van Batenburg,Daniel Hardyns, Morag Paul, Martine Vanparijs, Mia Koeneman, Lucienne Nijsters, Eliane Joosten, Frieda Rouffa, Roumy Bakalova, Catherine De Ryck, Mieke Engering en Bruni Mortier zijn we een week in Fabriano voor FabrianoInAcquarello. Samen met ons nog 280 aquarellisten uit oa Spanje, Brazilië, Frankrijk, Ierland, Finland etc Verslag hierover krijg je zonder twijfel.

Goesting

Afbeelding 021Men verwachtte een werk van mij voor het thema erotiek. Een zelfportret met dit thema zag ik niet zitten. Wat mij wel erg erotisch leek was de mond van Monica Bellucci. Ik schilderde dit dan ook en voor mij was dit zeer erotisch. Ik werd geselecteerd met dit werk voor de tentoonstelling en merkte achteraf dat veel schilders hierover gestruikeld waren en die er dan wel bij waren hadden een blote madam geschilderd, wat voor mij helemaal NIET erotisch is. Maar het is zoals met veel, allemaal erg persoonlijk. Dus nu laat ik dit nog eens zien alhoewel ik er bijna nooit mee naar buiten kom. Waarom??? Misschien dom?? Sla het blad maar om?