International Watercolour Society 2013

50 IWS ArtistsIk ben geselecteerd door de IWS jury voor de International Watercolour Society 2013. Tussen allemaal Japanners en Chinezen staat den dezen. Ik verschiet ervan.

Advertenties

Vandaag en morgen snipperdagen met verplichtingen.

Kaartje 2013Van mijn gewone bezigheden zal vandaag niet veel in huis komen. Hoewel vandaag maar een maandag is en morgen een gewone dinsdag is toch blijkbaar meer aan de hand. Het komt ieder jaar wel eens voor en vroeger voelde ik geen enkel verschil tussen een maandag en een dinsdag. Alleen was ik soms echt wel veel luier en meer moe dan anders. Hoe zou dat komen? Gisteren moest ik op de pagina van Bregje van der Laar, ze is rondleidster in Museum Boijmans van Beuningen, iets over mijn zelfportretten schrijven en ik dacht toen op dat ogenblik niet hoe mooi Remco Campert daar ooit iets over schreef en een tekst die Bruni Mortier mij in 2010 liet geworden: “Een schilder kijkt in de spiegel naar zichzelf als hij een zelfportret schildert, op het doek zie je niet zijn gelijkenis verschijnen maar het schilderen zelf. Geen twee zelfportretten van een schilder lijken op elkaar.” Hier kan ik me volledig in vinden. Nog eens bedankt Remco en Bruni.

Het C-Mine interieur

Jeurtje InterIk begon aan deze blog op 29 dec. maar ik dacht dat hij pas op 30 dec. te voorschijn zou komen, niet dus. Ik was dus iets te vlug en nu blijkt dat je met de tijd niet kan/mag sollen. Een wijze les, onthouden! Hier heb ik vandaag (eigenlijk gisteren zat.29 dec.) aan zitten werken. Zoals je kan merken was dit hoofdzakelijk aan mijn portret dat in deze ruimte hangt te zweven. Maar morgen of overmorgen ga ik beginnen met die vloer te schilderen met al zijn reflecties van licht en vensters etc., dat zal wat anders geven. Al die verschillende tonen geven een mooi inzicht en diepte aan deze ruimte. Dit is een uitsnit het helewerk liet ik al eens eerder zien. De ramen zijn niet allemaal even recht. Glaswerken Ceyssens zou vloeken moesten ze hier nieuw glas in komen plaatsen. Het gaat vooruit … maar het gaat NIET verbazend goed vooruit, Raymond! Langzaam, zou ik zeggen. Ik was nog van plan een tweede interieurwerk te maken maar gebrek aan tijd en te langzaam werken en het “lijdersschap” van Fabriano hebben er anders over beslist. Maar ik heb nog een proefje met als onderwerp de kerk van Beringen achter de hand.

FabrianoInAcquarello2013

Boek FabrianoIn april gaan we met het AIB deelnemenaan FabrianoInAcquarello2013 dit is een zeer groots opgezette tentoonstelling met aquarellisten uit de hele wereld men verwacht tussen de 400 en de 500 aquarellen die op verschillende plaatsen in Fabriano te zien zullen zijn. Fabriano maakt al 700 jaar papier, eerst werd het gebruik voor het eerste papieren geld maar ondertussen is het over de hele wereld gekend om zijn aquarelpapier. En daar gaan wij dus aan deelnemen. Het AIB zal daar weer uitblinken net zoals in Genua. Hier zijn de namen van de deelnemers: Agy Claessen-Betty D’Herde-Catherine De Ryck-Corine de Groof-Daniel Hardyns-Daniëlle Vandermeulen-Eliane Joosten-Fernand Thienpondt-Frieda Rouffa-Ingrid Spriet-Liliane Goossens-Lucienne Nijsters-Marie-Louise van Ierssel-Martine Vanparijs-Mia Koeneman-Mieke Engering-Morag Paul-Rita Cornelis-Roumy Bakalova-Tejo Van den Broeck-Trix Van Batenburg en Xavier Swolfs

Opgegeven maten zijn op het secretariaat bedacht…nooit door een artiest!

Fabriano PP Image032

Ik was wat aan het nadenken over het werkje voor Fabriano.

Men heeft me daar in Fabriano (It.) “lijder” gemaakt van de Belgische deligatie. Ik heb een 50-tal AIB leden uitgenodigd om mee te doen en een 5-tal liet gewoon niets  weten maar er zijn uiteindelijk 22 artiesten die een werk insturen voor deze tentoonstelling in het voorjaar.

MAAR de maten van het werk, dat is een ander paar mouwen. Ze vragen 50×70 cm MET PP. Ik heb dat nu eens bekeken dat geeft een onwaarschijnlijke verhouding van een werkje. Zie bijgevoegde schets. Je moet bijna iets rechtstaand insturen dan kan je het een grote voet (wit onderaan de PP) geven. Dat geeft volgende mogelijkheden binnen de PP een werkje van 30×46 cm of 50×28 cm en als je het verticaal bekijkt kan 34x 40. Die eerste maten daar kan je toch niets in maken daar is de  breedte bijna 2x de hoogte. Even laten bezinken en nadenken wat we er mee gaan doen. Dit zijn dus geen afmetingen die een artiest bedenkt maar die komen uit het rationele hoofd van een secretaris die aan het praktische denkt ” we bestellen gewoon 400 kaders van 50×70 en de kous is af” niet te lang over nadenken! En wij zitten er mee!

C-Mine Genk Interieur AIB

C-MINE Interieur DSCF1153

Weer wat aan mijn interieur gewerkt. Het blijft toch een moeilijk thema. Je kan niet alle remmen en het pigment met het water weggooien. Je moet steeds de controle houden en dit is net als bij een portret weer zo dat je alles tegen mekaar moet afwegen. De kleur is niet helemaal zoals op het werk, het is blauwer (mijn lievelingskleur). Je zit al wel wat in de sfeer van die oude mijn gebouwen. Maar nog veel werk en iets waar ik tegen op zie die VLOER met witte en rode tegels! Ook het nu nog verborgen gedeelte dient de nodige aandacht te krijgen. Maar het is de hele tijd afwegen van sterktes van tonen en kleuren. Het moet juist zitten of het werkt niet.

Interieur AIB 2013

Interjeurtje DSCF1151

Ik ben al enkele dagen aan mijn interieurwerk bezig en vermits het sommige mensen de moed ontneemt, komt het ook niet meer op Facebook en plaats ik het ook niet meer in zijn geheel. Het is een stukje C-Mine, maar ik wilde eigenlijk B-Mine maar dat had een administratieve rompslomp tot gevolg waar ik bijna een advocaat voor nodig had en dus veranderde ik van gedacht en van locatie. En op de C-Mine was alles in een oogwenk in orde, een simpele vraag met een simpel “OK, doe maar”. Maar er is nog veel werk aan deze aquarel, al die schaduwen op sterkte zetten zodat het de nodige diepte en contrast heeft enz. En waarom geen B-Mine daar zal ik te gepaste tijden wel eens een boek over schrijven. Dit is mijn tweede veeg…

Wat ik wel weet is dat je zomaar niet iets mag/kan schilderen als je toelating vraagt aan de verkeerde persoon ben je nog niet thuis. En dan begint het spel met de paraplu’s. Maar dat is voor later in de trilogie over waar, wanneer en hoe schilder ik een interieur zonder bepaalde kleine machtswellustelingen op hun tenen te trappen. Je ziet dat zal wat worden. Het begon allemaal bij Reconverse enerzijds en het thema interieur anderzijds. Ik was eerst in de kerk van Beringen gaan kijken en wilde die schilderen maar ik liep al dadelijk op de koster zijnzeer kleine teentjes dus ander plan. Interieur van Reconverse #1 en #2. De rest komt in de trilogie.